Toplum – Intelligentia ve Birlik

Inteligentia soyut, akilli ve mantikli düsünen insanlarin tümüne denilir. Nasilki bir insani beyin yönlendiriyorsa, bir toplumuda intelligentia yönlendiriyor. Beyinsiz insan düsünemedigimiz gibi, intelligentiasiz toplumda düsünemeyiz.

Diger tolumlarda oldugu gibi Kürd toplumunda da yeterince aydin ve entellektuell, yani intelligentia vardir. Aydinlar bir toplumda genellikle bagimsiz dururlar. Onlarin görevi elestiri yaparak toplumu yönlendirir, topluma göz kulak olur, yol gösterirler. Fakat Kürdlerde cok „aydin” görmeme ragmen bir tek böyle bir aydin göremiyorum.

Kürd toplumunda aydin sadece bireyci degil, ayni zamanda kördür. Kürd toplumunda aydin, aydin olma özelligini yetirmistir. Bir örgüt kurar, „ya ben ya hic” deyip durur, feodal-gururu göklere kadardir. Toz kondurulmaz.

Örnegin internete bakiyoruz, yüzlerce Kürd aydini insan görüyoruz. Bunlarin bir cogu, Kürdlerin acilarini, sikintilarini sorunlarini dile getiriyorlar fakat birisi kalkipta, cok önemli olan Kürdlerin birligi konusunda görüs beyan etmiyor. Halbuki en önemli konu bence birlik, Kürdler arasi ittifaktir.

Kürd aydini birlikten korkuyor mu? Bence evet. Kürd aydini birlikten korkuyor, cünkü Kürdler tarihlerinde hicbir dönem siki-fiki birlik olmamislar, beraber is yapmamislar, daginik ve birlige ilgisiz kaldiklari icin ezilip gitmisler.

Bu durum belkide dogaldir. Cünkü insan „yeni” olan herseyden, yani „ilk” olan herseyden ilkin korkar, cekimser davranir. Birlik icin mücadeleye ilkin alismak, onu düzenli yapmak gerkiyor. Ama ne yazik ki, bu isi düzenli yapan, kararli olanlar bir veya bir kac kisiyi gecmiyor. Birlik bir veya iki kisnin yapabilecegi bir is degildir. Birlikte bir cok sey gibi belli bir calismanin ürünü ile olur. Iste Kürd toplumunun böylesi bir calismayi yapan, böylesi bir degerli isi üstlenen insanlara ihtiyaci vardir.

Ehmedi Xani sanirim bu konuda bir istisna olusturuyor. O yanliz basina bu konuda emek verdi ama diger aydinlar uzak durdugundan, yanliz kaldi. Belkide o dönem bugünkisi gibi yüzlerce aydinda yoktu.

Ister Kürdlere sorun, isterseniz aydinlarimiza. Birisi kalkipta ben birlige karsiyim demiyor. Aslinda birlikten herkes yana, fakat kimse is görmüyor ya da bilicli veya bilincsiz is görmek istemiyorlar. Birlikten bir taraftan yanadir, diger taraftan kaciyor. Buda yukarida belittigim o bir „ilk”e imza atmaktan korkuyla izah edilebilir.

Kürdler A’dan Z’ye kendi aralarinda ittifaka giderlerse ne olur? Bence cok sey. Hatta ben öyle ileri gidiyorum ve diyorum ki Kürdlerin kurtulusu birlikten, öz güc olusturmaktan geciyor. Yani bana göre birlik tartismalarindan, birligi olusturmaktan önemli hic bir konu yoktur. Cünkü Kürdler zaten ayakta, objektif ve subjektif bütün kosullar olgundur. Kivilcim atesi yakti yakacak, ama buna cesaret eden yok.

Cünkü Kürdler birlik olursa eger bu 40 milyonluk bir halkin sokaga dökülmesi, taleplerini hep birden haykirmasi ve bir halk ayaklanmmasi anlamina geliyor.

Güney’de halk zaten ayakta. Kuzey’de 8 seneden bir paslanma olsada her an o 20 milyonu yeniden mobilize etmek mümkündür. Yani tekrarlarsak Kürdler kurtulusu icin herseyi denediler, sadece kalici bir birligi denemediler. Bu gelecek birkac seneyide bu ugurda mücadele edersek yanlis mi olur?

Kürdlerin kaybedecegi hic birseyi olmaz, ama kazanacaklari bir cok seyi olur diye düsünüyorum.

Bu nedenle bu yaziyi okuyan tüm aydinlara cagrimdir: „Gelin canlar bir olalim, birligi tartisalim, büyük bir güc olalim, bakalim kim bize ne diyecek? Eger birisi birligin bize zarari vardir diye ayri duruyorsa baskadir. Ama bana göre birlige hazir olan bircok insanimiz, birligin önemini kavramiyorlar, eger kavrasalar, internette birlik tartismalari bir iki kisiyle sinirli kalmaz, tam tersine milyonlari kucaklayacak bir hale gelir.

Neden korkuyoruz? Birlik’den baska güzel bir sey mi var. Hepimiz Kürd’üz Kürd oldugumu icin eziliyoruz. Bu bizim ortak yönümüz. Baskada her kes istedigi gibi aidiyatlari oldugu gibi olsun. Farkliliklarimiz zenginligimiz olsun.

Bizi bize düsman eden, birbirimizden uzaklastiran, güc kaybina ugratan nedir?

Birlikten yana olan herkes ben bugüne kadar birlik icin ne yaptim diye kendisine sormalidir. Bir tartismaya mi katildik, bir bildiri mi dagittik, bir toplanti mi yaptik, bir afis mi astik ki birlik olsun? Kendiliginden hic bir sey olmaz. Calismak ve yinede calismak gerekiyor. Bikmadan, usanmadan calismak …

Alan Lezan – Berlin, 10. Eylül 2004

Reklamlar
%d blogcu bunu beğendi: